Θανάσης Βαλτινός: Ήλοι, ελιές, λέξεις, ήλιος.

Valtinos Allatini

«Τι θα γίνει με το λιμάνι», ρωτά. Θα γεμίζει πλοία και θα κρύβει το βάθος της θάλασσας, τον ορίζοντα, τον Όλυμπο. Θα είναι το κόστος της πιθανής επιτυχημένης επένδυσης. Χώρια η ρύπανση της κλειστής θάλασσας και του αέρα ίσως, και ποιος ξέρει αν θα ξαναδούμε δελφίνια όπως τις προάλλες, ή αν ποτέ γίνει ο ξύλινος διπλασιασμός της παραλιακής προμενάδας. Αν γίνει αυτό και αν κάποτε οι Μύλοι Αλλατίνη γίνουν δημοτική βιβλιοθήκη, θα ήταν δύο λόγοι να μετακομίσω στη Θεσσαλονίκη. Και αν ο Μπομπ Ντίλαν ερχόταν κάθε καλοκαίρι. Δεν θα ήμουν ο μόνος.

Βασίλης Παπαγεωργίου, Θανάσης Βαλτινός: Ήλοι, ελιές, λέξεις, ήλιος. Φωτοδοκίμιο. Θεσσαλονίκη: Σαιξπηρικόν, 2017.

Posted in Archive

Κλαίρη Μιτσοτάκη: Μας παίρνει ο αέρας. Φωτοδοκίμιο

Mitsotaki Papageorgiou

Η διαύγεια με την οποία ταυτίζω τη Μιτσοτάκη ανατέλλει ακόμη και μέσα από τα πιο σκοτεινά χωρία, από τις πιο δυσπρόσιτες παραστάσεις των κειμένων της, τους πιο δυσνόητους συνειρμούς της. Έχω την βαθιά εντύπωση ότι η Μιτσοτάκη δεν μπορεί να αποφύγει τη διαύγεια ακόμη κι αν προσπαθήσει, ότι είναι μια εκ προτέρου σχέση της με τον κόσμο και με τη γλώσσα που τον συνέχει. Εδώ καλωσορίζει μια παρέα κοχλιούς και ρωτά ενδόμυχα αν αισθάνονται δέος.

Βασίλης Παπαγεωργίου. Νέα Εστία, Σεπτέμβριος 2017. Δεύτερη ενότητα.

Posted in Archive

Clemens Altgård

in comsos

FOLK TALE. Σαν κέρματα έμπαιναν μέσα οι ακτίνες του ήλιου,
έτσι ξεκινάει το παλιό παραμύθι του πιρουνιού, με το χρήμα.
Πρόκειται για hardcore εδώ: το κορίτσι, μεγαλύτερο = αμετάπειστο.
Παίρνει ένα κλειδί μέσα στο γκρι.
Το οποίο μετατρέπεται σε φθαρμένο πιρούνι, σε κουτάλι.
Δεν γράφω το όνομα.
Μεγάλο, φειδωλό πιρούνι του σκότους,
παγιδευμένος ένας μάγος πτώμα στη σάρκα,
κάτω από το τιγρίσιο δέρμα
κάποιου θεού ήλιου.

Όταν η ευτυχία χαμογελά θα βρεις λόγο να τηλεφωνήσεις.
Τότε στο γυάλινο παπούτσι σου, την Ημέρα Ντ,
θα βρεις το πιρούνι λιωμένο. Μια ασημένια σφαίρα.
Είσαι ήδη εκεί, στη χώρα όπου ψηφίζουν.
Με μια σφαίρα.

***

SOUND SYSTEM. Γκρι στο γκρι.
Καλύτερα ένα γκρι dub
παρά αποχρώσεις του καφέ
στο κτίριο της βουλής.

Γκρι στο γκρι.
Ή γραμμένο με ασημί.

Βλέπω αυτόν εκεί τον γέρο
μια δεύτερη φορά, στον ανοιξιάτικο ήλιο τώρα.

Η λέξη λάμπει: Ν Ε Κ Ρ Ο Σ
(Ακριβώς όπως την πρώτη φορά.)

Grå dub, 2016. Μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου.

Posted in Archive

Mania Meziti, Tre små rispor

Electra sleeps

Family outlet

I slutet av dagen
var det svårt hemma
när tåget passerade
och försökte balansera på de tillfälliga skenor
som vi lagt ut på golvet
det gjorde ett fruktansvärt oväsen
vi tittade på det lättjefullt från soffan
oftast kunde vi inte springa ikapp det
vi halvsov vid den tiden

Misskända

Jag har några vänner som är poeter
känsliga
kärleksfullt fostrade
de säger
den där dikten
är mycket bra
publicerades här
publicerades där
och ser mig i ögonen

Ostron

Det behövs ingen kniv
om du håller det och sjunger
öppnas det

Klimt i mitt föräldrahem, Saixpirikon, under utgivning. Översättning Vasilis Papageorgiou.

Posted in Archive, Translations

W. G. Sebald & Jan Peter Tripp, Oberättat

Norwich

”Det var inte konstigt att jag då funderade på vad Sebald kunde tänkas skriva om dessa ögon, vilken av hans texter som skulle passa till dem, om det handlade om en vänlig utmaning och en inbjudan till mig, om dessa två ögon tillhörde en gestalt, en robotisk sådan kanske, av den postuma Sebald, vars minnen återvänder helt autonoma i sina egna sammansättningar, med sitt eget självständiga liv, sina egna ändlösa vandringar, men på platser som redan förberetts med hjälp av bejakelsen som hans texter genomandas av.”

Vasilis Papageorgiou

Sebald & Tripp, Oberättat

 

Posted in Archive

Τζον Άσμπερυ / John Ashbery 1927-2017

Ashbery by Lo Snöfall

Αυτή τη φορά

…ή κάποιος θα πληγωθεί.
Για χάρη μου όμως συνέχισε να βροντάς στο ελάχιστο.
Θα χρειαστούμε τα κούτσουρα που μπορείς να μαζέψεις στην άκρη της λίμνης.
Α και παρεμπιπτόντως…
Ξόδευε αλόγιστα. Και προχώρα.

Commotion of the birds 2016. Μετάφραση και φωτογραφία (Θεσσαλονίκη 1997): Βασίλης Παπαγεωργίου. Πορτρέτο του Άσμπερυ: Lo Snöfall.

Ashbery Electra Palace

Posted in Archive

Out there

Lo Snöfall, Dundee

High up over the Mississippi river in the middle of the day they listened to Stratas singing Weill. And then a couple of Margaret O’Hara songs trickled into the room from somewhere before the torrential rain came and hid the city and the mighty river. Here, this and that moment, their modes and moods, never stop beckoning. And out there their hearts will never stop.

Picture: Dundee, drawing by Lo Snöfall, to be published as a frontispiece in the forthcoming novel-essay Aipnia, (Insomnia), by Saixpirikon Editions in Greece.
Text: Vasilis Papageorgiou.

Posted in Archive