Δυο πόλεις Ο πορθμός ήταν γεμάτος θρυψαλιασμένους καθρέφτες που γυάλιζαν μέσ’ από το παράθυρο του τρένου, γλάρους από χαρτί, ήλιους από χιόνι, κομματιασμένες καρτ ποστάλ: όλα έπεσαν στο νερό. Σήκωσες το χέρι και παραμέρισες τα μαλλιά που σκέπαζαν τα μάτια σου. Μια φάλαινα ξεβράστηκε στην παραλία. Στον μαυροπίνακα έγραφε: “Ξύπνησα νωρίς το πρωί και είδα … Continue reading Lars Gustaf Andersson

De violsmyckades vackra gåvor, barn, den klart klingande lyran som älskar sånger; en gång var kroppen, gammal nu håret som var svart har blivit Tungt är hjärtat. Knäna, förr hjortkalvskvicka i dansen, bär mig inte. Ofta sörjer jag detta; men vad ska man göra? Evigt ung kan ingen förbli. Det sägs att rosenarmade gryningen en … Continue reading Sapfo, 58 A