Category Archives: Archive

Τρία ποιήματα από την ενότητα «To όνομα» Τα γράμματα φτάσανε· λογοκριμένα, κομμένα Μπορούσες να δεις τα μάτια του μεσ’ από τις τρύπες, την άκρη του στόματος Ή μήπως πρόκειται για σκοτάδι Όχι. Καίει φωτιά εκεί Το βλέμμα μιας γυναίκας, δεν … Continue reading →

The meeting would have taken place the 15 of December 2009 at the Acropolis Museum in Athens. The event was unexplicably and authoritatively cancelled by the Greek Ministry of Culture and Tourism, despite the fact that everything was organized in … Continue reading →

Δίπλα στον τάφο στην Ούποκρα Τα κλωνάρια ελάτου που άφησα πάνω τους, η τρυφερότητα των κλαδιών και μετά των κεριών που άναψα, καθώς εισέπνεα λίγη από τη ζέστη που μου έχουν δώσει. Έρωτας στο Βερολίνο Και ήμασταν εντελώς διαφορετικοί. Κάναμε … Continue reading →

Κανένα χέρι δεν είναι τόσο άδειο όσο το δικό μου, καμιά καρδιά τόσο έρημη. Αν κάποιος έμπαινε στ’ αγροκτήματά μου θα νόμιζε ότι βρίσκεται ανάμεσα σε νεκρούς. Μόνος διασχίζω μια ξεραμένη γη ποθώντας την καρδιά μου να εγκαταλείψω. Καμιά θύελλα … Continue reading →

Hud Har du varit i Amerika? Nej. Är det fint där? Ja. För mig är Amerika Michael Jackson. Från svart ville han bli vit och han förstörde allt på och inom sig som påminde om hans ursprung. Han blev, även … Continue reading →

Ποίημα πριν από τον χρόνο Ήσυχα, λες και θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, η θάλασσα γυρίζει και μπαίνει γλιστρώντας στην κιλότα της. Οι ύφαλοι κάτι πρέπει να ξέρουν, όπως και όλοι οι απερίεργοι σολομοί που κολυμπούν ελαφρόμυαλα κατά κοπάδια κι … Continue reading →

Η μεγάλη ανθρωπολογία – όμως την περιπέτεια της εξαγνισμένης αγωνιστικότητας, τον περί αυτής μύθο θα μπορούσαμε κατά κάποιον τρόπο να τον μετατρέψουμε σε αίμα του αίματός μας –: σκοπός ήταν να ονειρευτούμε σθεναρώς. ”Η λατρεία των ονείρων” –: αυτό θα … Continue reading →

Επιστροφή Βαθουλώνω την παλάμη μου και τη γεμίζω θάλασσα. Η αίσθηση της υγρότητας στη στεγανή επιδερμίδα μου εκφέρει το π ε π ε ρ α σ μ έ ν ο. Η λέξη θρονιάζεται ανάμεσα στους κερατοειδείς χιτώνες μου και τον … Continue reading →

Varför reser vi Jag är inte här i Kousba; jag står här i Kousba. På denna smala, lutande gata, på denna oktoberdag, jag som inte existerar utan denna smala, lutande gata har blivit, har strävat efter att bli, denna gata, … Continue reading →

De försvunna Ljusets älskare, skallarna, den brända huden, nattens vita sken, hettan när människorna dör. Knäsenan och hjärtat slitna isär i ett melodiskt rum, där ljusets barn vet att deras kungadöme har kommit. (Översättning Vasilis Papageorgiou. Art on the window-sill: … Continue reading →

Helig smärta Jag känner mig utan ursprung utan härkomst var jag än hamnar höljs jag av musik av städernas upplysta områden. Jag går utanför gränserna jag vill arresteras och erkänna att jag har varit ett ingenting en helig smärta i … Continue reading →

Ανάμνηση Κάπου που ποτέ δεν θα ζήσω ο κήπος ενός παλατιού κρύβει τέτοια ομορφιά που θλίβομαι όταν την ονειρεύομαι. Εκεί, χαράσσοντας πανάρχαια μονοπάτια πελώρια προγεννητικά άνθη αναπολούν τη χαμένη μου ζωή, ενώπιον της ψυχής. Ήμουν ευτυχισμένος εκεί, ήμουν το παιδί … Continue reading →

Ποιος με ονειρεύτηκε Ποιος με ονειρεύτηκε; Ποιος με έπαιξε; Ποιος τραγούδησε στον τόνο του τραγουδιού μου; Ποιος δανείστηκε το όνομά μου; Ποιος επωμίστηκε τη σκιά μου; Ποιος φώναξε «εγώ» με το στόμα μου; (Klaviatur, 1955. Μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου. Art: African … Continue reading →

Läsning Ett antal övergångsobjekt och först ett som kanske var menat. Det finns vissa saker som jag inte menar. Vilken glädje att säga det. Ett mönster i fyra delar? Loft, säng på loftet, en luftmadrass, simbassäng. Han var hennes älskningsbåt, … Continue reading →